غزل ۷۱۵ - سالها در طلبت دیده به هر سو گردید

سالها در طلبت دیده به هر سو گردید
یافت مقصود همان لحظه که روی تو بدید ۱

درد دل گر چه که دیدیم دوا یافته ایم
هر که رنجی نکشید او به شفائی نرسید ۲

بی بلائی نتوان یافت چنان بالائی
گل بی خار در این باغ جهان نتوان چید ۳

حرف عشق تو که دانست که از خود بگذشت
با خیال تو که پیوست که از خود ببرید ۴

می خمخانه به شادی نکند نوش دگر
هر که از جام غم انجام تو یک جرعه کشید ۵

دلم از کوی خرابات به خلوت می رفت
چشم سرمست تو را دید ز ره بر گردید ۶

بر سر چارسوی عشق تو دل سودا کرد
نعمت الله بها داده و وصل تو خرید ۷