هوش مصنوعی:
این متن به ستایش و تمجید از شخصی به نام "سید" میپردازد که جایگاهی والا و تأثیری ماندگار در جهان دارد. شاعر با بیانهای مختلف، برتری و اهمیت سید را نسبت به دیگران، حتی سلاطین و عالمان، نشان میدهد و تأکید میکند که همه چیز تحت تأثیر وجود اوست.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، ممکن است برخی از اشارات عرفانی برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۸۰۲ - سلطان که بود گدای سید
سلطان که بود گدای سید
عالم چو بود فدای سید ۱
ما جام جهان نمای اوئیم
او جام جهان نمای سید ۲
داریم هوا و خوش هوائی
آنگه چو هوا هوای سید ۳
جائی که بقای اوست جاوید
باقی بود از بقای سید ۴
تا نغمهٔ قول کن بر آمد
بگرفت جهان صدای سید ۵
سید چو برای ماست دائم
مائیم از آن برای سید ۶
چون نیست به غیر سید ما
غیری نبود به جای سید ۷
عالم چو بود فدای سید ۱
ما جام جهان نمای اوئیم
او جام جهان نمای سید ۲
داریم هوا و خوش هوائی
آنگه چو هوا هوای سید ۳
جائی که بقای اوست جاوید
باقی بود از بقای سید ۴
تا نغمهٔ قول کن بر آمد
بگرفت جهان صدای سید ۵
سید چو برای ماست دائم
مائیم از آن برای سید ۶
چون نیست به غیر سید ما
غیری نبود به جای سید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۰۱ - تا نگوئی که خواجه مالش ماند
گوهر بعدی:غزل ۸۰۳ - خوش در میخانه را بگشاده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.