هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از نشستن در میخانه، نوشیدن شراب و شکستن توبههای مکرر سخن میگوید. او به عهد درستی با ساقی سرمست اشاره میکند و از دوری از عاقلان و رهایی از دردسرها میگوید. شاعر همچنین از رهایی از زهد و بازگشت به مینوشی سخن میگوید و تأکید میکند که او و همراهانش اهل خدا هستند و فقط خدا را میپرستند، نه خود را. در پایان، او از نقش خیالی در دیدهاش و رهایی از جوی زندگی سخن میگوید.
رده سنی:
18+
متن شامل مفاهیم نمادین شرابخواری و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند شکستن توبه و مینوشی ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشند.
غزل ۸۷۰ - خوش بر در میخانه نشستیم دگر بار
خوش بر در میخانه نشستیم دگر بار
خوردیم می و توبه شکستیم دگر بار ۱
ما توبه شکستیم ولی عهد درستی
با ساقی سرمست ببستیم دگر بار ۲
با عاقل مخمور دگر کار نداریم
رستیم ز دردسر و مستیم گر بار ۳
در خلوت زاهد بنشستیم دو روزی
المنةلله که برستیم دگر بار ۴
ما اهل خدائیم و پرستیم خدا را
خود را به خدائی نپرستیم دگر بار ۵
در دیدهٔ ما نقش خیالی است نظر کن
کان نقش خیالیست که بستیم دگر بار ۶
ما را به لب جوی مجو زان که به مردی
چون سید از این جوی بجستیم دگر بار ۷
خوردیم می و توبه شکستیم دگر بار ۱
ما توبه شکستیم ولی عهد درستی
با ساقی سرمست ببستیم دگر بار ۲
با عاقل مخمور دگر کار نداریم
رستیم ز دردسر و مستیم گر بار ۳
در خلوت زاهد بنشستیم دو روزی
المنةلله که برستیم دگر بار ۴
ما اهل خدائیم و پرستیم خدا را
خود را به خدائی نپرستیم دگر بار ۵
در دیدهٔ ما نقش خیالی است نظر کن
کان نقش خیالیست که بستیم دگر بار ۶
ما را به لب جوی مجو زان که به مردی
چون سید از این جوی بجستیم دگر بار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۶۹ - در گوشهٔ میخانه نشستیم دگر بار
گوهر بعدی:غزل ۸۷۱ - گرفته عشق او دستم دگر بار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.