غزل ۸۷۱ - گرفته عشق او دستم دگر بار

گرفته عشق او دستم دگر بار
ز دست عقل وارستم دگر بار ۱

به صد دستان گرفتم دست ساقی
بزن دستی که زان رستم دگر بار ۲

به عشق چشم مست می فروشش
به حمدلله که سرمستم دگر بار ۳

ببستم بر میان زنار زلفش
چو زلفش توبه بشکستم دگر بار ۴

چو دانستم که غیر او دگر نیست
ز غیرت غیر نپرستم دگر بار ۵

مرا گر هست هستی هستی اوست
ز خود فانی به او هستم دگر بار ۶

روان برخواستم از یار و اغیار
خوشی با یار بنشستم دگر بار ۷

به سرمستی لبش را بوسه دادم
لب خود را از آن خستم دگر بار ۸

به کنج صومعه در بند بودم
شکستم بند را جستم دگر بار ۹

ز خود بگسستم و پیوست گشتم
از آن گویم که پیوستم دگر بار ۱۰

حریف سید سرمست اویم
ز جام عشق او مستم دگر بار ۱۱