غزل ۹۱۰ - خاک میخانه بر سر ما ریز

خاک میخانه بر سر ما ریز
جام می را بگیر و بر ما ریز ۱

بر در میفروش خوش بنشین
از سر هر دو کون هم برخیز ۲

عین ما را به عین ما بنگر
قطره و بحر را به هم آمیز ۳

بزم عشقست و عاشقان سرمست
تو اگر زاهدی ز ما پرهیز ۴

فتنه در چار سوی جان افتاد
از هیاهوی عشق شورانگیز ۵

عشق مست است و میزند بی باک
تیغ برّان و خنجر سر تیز ۶

من سر سید است در دستم
به از این خود کجاست دست آویز ۷