هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی است که بر بندگی و عشق به معشوق الهی تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد که در راه عشق فداکاری کند، جان خود را فدا نماید و در نور وجود معشوق تابنده باشد. همچنین، اشارهای به مفاهیمی مانند فنا، بقا، و قیامت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و مفاهیم مانند 'فنا' و 'خرابات' برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۹۲۸ - سیدی خواهی پناه و بنده باش
سیدی خواهی پناه و بنده باش
بنده شو در بندگی پاینده باش ۱
گر به تیغ عشق او کشته شوی
حی قیومی برو دل زنده باش ۲
در هوای گلستان عشق او
همچو غنچه با لب پر خنده باش ۳
جان فدا کن گر قبولت اوفتد
تا قیامت زین کرم شرمنده باش ۴
خیز از این سایه بنشین آفتاب
هم به نور روی او تابنده باش ۵
سروری ملک بقا گر بایدت
در خرابات فنا افکنده باش ۶
کام جان از سید ما می طلب
یک زمان همصحبت این بنده باش ۷
بنده شو در بندگی پاینده باش ۱
گر به تیغ عشق او کشته شوی
حی قیومی برو دل زنده باش ۲
در هوای گلستان عشق او
همچو غنچه با لب پر خنده باش ۳
جان فدا کن گر قبولت اوفتد
تا قیامت زین کرم شرمنده باش ۴
خیز از این سایه بنشین آفتاب
هم به نور روی او تابنده باش ۵
سروری ملک بقا گر بایدت
در خرابات فنا افکنده باش ۶
کام جان از سید ما می طلب
یک زمان همصحبت این بنده باش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲۷ - دُرد دردش بنوش خوش می باش
گوهر بعدی:غزل ۹۲۹ - گر فسرده نیستی گر ما نه باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
