هوش مصنوعی:
متن بالا با عنوان «ای دل ار چه شکستهای خوش باش» یک شعر عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به پذیرش دردها و رنجهای زندگی دعوت میکند و از او میخواهد با وجود تمام سختیها، شادمانی و رضایت درونی را حفظ کند. شاعر تأکید میکند که حتی با وجود شکستها و جفاهای دنیوی، باید خوش بود و به عشق و معنویت تکیه کرد.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل پیامهای شعر نیاز به تجربهی زندگی و بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۳۱ - ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
با غمش عهد بسته ای خوش باش ۱
دُرد دردش چو صاف درمان نوش
وز جفا گر چه خسته ای خوش باش ۲
خوش نباشد غم جهان خوردن
از جهان گر گستته ای خوش باش ۳
دنیی و آخرت رها کردی
از همه باز رسته ای خوش باش ۴
بود بندی ز عقل بر پایت
از چنین بند جسته ای خوش باش ۵
بزم عشقست و عاشقان سرمست
با حریفان نشسته ای خوش باش ۶
دل سید شکستهٔ عشق است
گر تو چون او شکسته ای خوش باش ۷
با غمش عهد بسته ای خوش باش ۱
دُرد دردش چو صاف درمان نوش
وز جفا گر چه خسته ای خوش باش ۲
خوش نباشد غم جهان خوردن
از جهان گر گستته ای خوش باش ۳
دنیی و آخرت رها کردی
از همه باز رسته ای خوش باش ۴
بود بندی ز عقل بر پایت
از چنین بند جسته ای خوش باش ۵
بزم عشقست و عاشقان سرمست
با حریفان نشسته ای خوش باش ۶
دل سید شکستهٔ عشق است
گر تو چون او شکسته ای خوش باش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۳۰ - ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
گوهر بعدی:غزل ۹۳۲ - زر بپاش و خواجهٔ زر پاش باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
