هوش مصنوعی:
متن بالا از مولانا یا شاعری عارف است که به موضوع عشق، خوشبختی در لحظه حال، و پذیرش سختیهای عشق میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که با عشق و صداقت زندگی کند، از غم گذشته و آینده بگذرد، و در هوای معشوق خوش باشد. همچنین تأکید دارد که عمر کوتاه است و باید از آن لذت برد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند فداکاری در عشق و پذیرش رنجهای آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۳۰ - ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
رو چو ما صادقی بیا خوش باش ۱
خوش بلائیست عشق بالایش
جان فدا کن درین بلا خوش باش ۲
همه کس خوش بود به ساز و سزا
تو بساز و به ناسزا خوش باش ۳
از غم دی و غصهٔ فردا
بگذر امروز و حالیا خوش باش ۴
جان به باد هوا سپار ای دل
به هوایش در آن هوا خوش باش ۵
خوش عزیز است عمر و می گذرد
مگذارش مرو بیا خوش باش ۶
خوش بود گفتهٔ خوش سید
خوش بخوان راست در نوا خوش باش ۷
رو چو ما صادقی بیا خوش باش ۱
خوش بلائیست عشق بالایش
جان فدا کن درین بلا خوش باش ۲
همه کس خوش بود به ساز و سزا
تو بساز و به ناسزا خوش باش ۳
از غم دی و غصهٔ فردا
بگذر امروز و حالیا خوش باش ۴
جان به باد هوا سپار ای دل
به هوایش در آن هوا خوش باش ۵
خوش عزیز است عمر و می گذرد
مگذارش مرو بیا خوش باش ۶
خوش بود گفتهٔ خوش سید
خوش بخوان راست در نوا خوش باش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲۹ - گر فسرده نیستی گر ما نه باش
گوهر بعدی:غزل ۹۳۱ - ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
