هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به توصیف شبنشینی در خرابات (محل عیاشی و مینوشی) میپردازد. شاعر از شادی و سرمستی در کنار ساقی و عاشقان سخن میگوید و به عشق و میخواری به عنوان راهی برای رسیدن به حقیقت اشاره میکند.
رده سنی:
18+
محتوا شامل اشاره به مصرف مشروبات الکلی و مفاهیم عرفانی پیچیده است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۹۴۱ - در خرابات تا سحرگه دوش
در خرابات تا سحرگه دوش
می کشیدم سبوی می بر دوش ۱
شادی روی ساقی سرمست
دوش تا روز بود نوشانوش ۲
بزم عشق است خرقه را بر کن
جامهٔ عاشقانه ای درپوش ۳
در ره عاشقی و می خواری
عاشقانه به جان و دل می کوش ۴
ما خراباتیان سرمستیم
چون خم می فروش خوش در جوش ۵
گل تبسم کنان و می در جام
بلبل مست کی شود خاموش ۶
نعمت الله حریف و ساقی او
جام در دور و عاشقان مدهوش ۷
می کشیدم سبوی می بر دوش ۱
شادی روی ساقی سرمست
دوش تا روز بود نوشانوش ۲
بزم عشق است خرقه را بر کن
جامهٔ عاشقانه ای درپوش ۳
در ره عاشقی و می خواری
عاشقانه به جان و دل می کوش ۴
ما خراباتیان سرمستیم
چون خم می فروش خوش در جوش ۵
گل تبسم کنان و می در جام
بلبل مست کی شود خاموش ۶
نعمت الله حریف و ساقی او
جام در دور و عاشقان مدهوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴۰ - زهد بگذار و خرقه را بفروش
گوهر بعدی:غزل ۹۴۲ - جام می شادی رندان نوش نوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
