هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از مینوشی، عشق و مستی سخن میگوید. او بین عقل و عشق تضاد میبیند و عشق را برتر میداند. همچنین، از صبا میخواهد که احوالش را به دیگران برساند و اشارهای به عارفان و مریدان نعمتالله دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
غزل ۹۴۲ - جام می شادی رندان نوش نوش
جام می شادی رندان نوش نوش
ور توانی راز خود در پوش پوش ۱
خوش سبوئی از برای عاشقان
می کشیدم تا سحر بر دوش دوش ۲
خم می در جوش و ساقی درحضور
از چنین خمخانه ای سر جوش جوش ۳
عقل می گوید مخور بسیار می
عشق می گوید فراوان نوش نوش ۴
عشق آمد عقل و هوش ما ببرد
کی بیابد این چنین بیهوش هوش ۵
ای صبا احوال ما را از کرم
گر توانی شمه ای در گوش گوش ۶
تا مرید نعمت الله باشدش
کرده پیدا عارفی در اوش اوش ۷
ور توانی راز خود در پوش پوش ۱
خوش سبوئی از برای عاشقان
می کشیدم تا سحر بر دوش دوش ۲
خم می در جوش و ساقی درحضور
از چنین خمخانه ای سر جوش جوش ۳
عقل می گوید مخور بسیار می
عشق می گوید فراوان نوش نوش ۴
عشق آمد عقل و هوش ما ببرد
کی بیابد این چنین بیهوش هوش ۵
ای صبا احوال ما را از کرم
گر توانی شمه ای در گوش گوش ۶
تا مرید نعمت الله باشدش
کرده پیدا عارفی در اوش اوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴۱ - در خرابات تا سحرگه دوش
گوهر بعدی:غزل ۹۴۳ - دُرد دردش چو صاف درمان نوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.