هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از نوشیدن شراب به عنوان استعارهای برای عشق و مستی معنوی استفاده میکند. شاعر از نوشیدن شراب پاک و حلال سخن میگوید که نماد عشق به معشوق و ساقی (خدا یا پیر راهنما) است. متن بر لذتهای معنوی، عشق الهی، و مستی ناشی از محبت تأکید دارد.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین آن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد تا به درستی تفسیر شود.
غزل ۹۴۳ - دُرد دردش چو صاف درمان نوش
دُرد دردش چو صاف درمان نوش
نوش کن جام می فراوان نوش ۱
جرعه ای دُرد درد اگر یابی
شادی روی دردمندان نوش ۲
نوش نوش و خموش خوش می باش
آشکارا مکن به پنهان نوش ۳
می ما مستی دگر دارد
عاشقانه بیا چو مستان نوش ۴
نه شراب حرام می گویم
می پاک حلال جانان نوش ۵
می خمخانهٔ محبت او
با حریفان و باده نوشان نوش ۶
نعمت الله ماست ساقی ما
جام گیتی نما چو رندان نوش ۷
نوش کن جام می فراوان نوش ۱
جرعه ای دُرد درد اگر یابی
شادی روی دردمندان نوش ۲
نوش نوش و خموش خوش می باش
آشکارا مکن به پنهان نوش ۳
می ما مستی دگر دارد
عاشقانه بیا چو مستان نوش ۴
نه شراب حرام می گویم
می پاک حلال جانان نوش ۵
می خمخانهٔ محبت او
با حریفان و باده نوشان نوش ۶
نعمت الله ماست ساقی ما
جام گیتی نما چو رندان نوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴۲ - جام می شادی رندان نوش نوش
گوهر بعدی:غزل ۹۴۴ - از جام حباب آب می نوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
