غزل ۹۷۰ - عاشقانه به یاد او سرخوش

عاشقانه به یاد او سرخوش
ساغر می چو عاشقان درکش ۱

مست او شو چه جای هشیاریست
نوش کن جام بادهٔ بی غش ۲

دل اصحاب عشق و صحبت دوست
جان یاران و مهر آن مهوش ۳

عشق او آتش است و ما چون عود
خوش بود عود خاصه بر آتش ۴

آستین بر جهان جان افشان
دامن از دست ملک دل درکش ۵

از سر هر دو کون خوش برخیز
بنشین یک زمان به عشقش خوش ۶

روز عید است باش قربانش
همچو سید ولی مگو ترکش ۷

آفتابست و ماه خوانندش
همه بینند ولی ندانندش ۸