غزل ۹۹۶ - ای دهنت وهم میانت خیال

ای دهنت وهم میانت خیال
کار دل از هر دو خیال محال ۱

لب به لبم نه که به جان تشنه ام
ای لب تو چشمهٔ آب زلال ۲

مصحف روی تو چو یوسف بدید
خواند ز بر آیت حسن و جمال ۳

آینه با روی تو یک رو شده
نور تو بنموده در او این مثال ۴

پرتو روی تو چو بر مه فتاد
چون خم ابروی تو مه شد هلال ۵

در همه احوال ببین روشن است
از نظرت دیدهٔ اهل کمال ۶

سید ما بود پس از قرن چند
باز شنیدست که شد مست حال ۷