غزل ۱۰۱۹ - باز رستیم از وجود و از عدم

باز رستیم از وجود و از عدم
گر نباشد این و آن ما را چه غم ۱

جام می داریم و می نوشیم می
کی بود ما را هوای جام جم ۲

مجلس عشقست و ما مست شراب
جان جانان شاد بنشسته به هم ۳

همدم ما ساقی پر می مدام
خوش بود با همدم خود دم به دم ۴

لطف او ما را نوازش می کند
باشد او در جمله عالم محتشم ۵

هر چه موجود است در دار وجود
جمله موجودند از نور قدم ۶

نعمت الله نقد گنج عشق اوست
هر که نقد او بود او را چه کم ۷