هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به توصیف حالات درونی و عواطف خود میپردازد. او از زیبایی چهرهاش، نشانههای معنوی درونش، و احساسات عمیق و آتشین خود سخن میگوید. همچنین، به تأثیر کلام و نفس خود بر جهان اشاره میکند و از نگاه عمیق و معنوی خود به زندگی و هستی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۰۷۷ - به من نگر، به دو رخسار زعفرانی من
به من نِگَر، به دو رُخسارِ زَعفَرانیِ من
به گونه گونه عَلاماتِ آن جهانیِ من ۱
به جانِ پیرِ قدیمی که در نَهادِ من است
که بادْ خاکِ قَدَمهاش این جوانیِ من ۲
تو چَشمْ تیز کُن آخِر به چَشمِ من بِنِگَر
مَدُزد این دلِ خود را زِ دلستانیِ من ۳
بَرین لَبَم چو از آن بَختْ بوسهیی بِرَسید
شِکَر کَساد شُد از قَندِ خوش زبانیِ من ۴
به گوشها بِرَسَد حَرفهایِ ظاهِرِ من
به هیچ کَس نَرَسَد نَعْرههایِ جانیِ من ۵
بس آتشی که فُروزَد از این نَفَس به جهان
بَسی بَقا که بِجوشَد زِ حرفِ فانیِ من ۶
زِ شَمسِ مَفْخَرِ تبریز تا چه دیدَسْتَم
که بیقَرار شُدسْتَند این مَعانیِ من ۷
به گونه گونه عَلاماتِ آن جهانیِ من ۱
به جانِ پیرِ قدیمی که در نَهادِ من است
که بادْ خاکِ قَدَمهاش این جوانیِ من ۲
تو چَشمْ تیز کُن آخِر به چَشمِ من بِنِگَر
مَدُزد این دلِ خود را زِ دلستانیِ من ۳
بَرین لَبَم چو از آن بَختْ بوسهیی بِرَسید
شِکَر کَساد شُد از قَندِ خوش زبانیِ من ۴
به گوشها بِرَسَد حَرفهایِ ظاهِرِ من
به هیچ کَس نَرَسَد نَعْرههایِ جانیِ من ۵
بس آتشی که فُروزَد از این نَفَس به جهان
بَسی بَقا که بِجوشَد زِ حرفِ فانیِ من ۶
زِ شَمسِ مَفْخَرِ تبریز تا چه دیدَسْتَم
که بیقَرار شُدسْتَند این مَعانیِ من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۷۶ - به جان تو که ازین دل شده کرانه مکن
گوهر بعدی:غزل ۲۰۷۸ - چهار روز ببودم به پیش تو مهمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
