غزل ۱۰۳۶ - روشن است از نور رویش چشم مست سیدم

روشن است از نور رویش چشم مست سیدم
می زنم دستی در این دستان به دست سیدم ۱

سیدم ساقی رندان است و من مست خراب
در میان باده نوشان می پرست سیدم ۲

چون سر زلف بتان خواهم که پشتش بشکند
هر که خواهد یک سر موئی شکست سیدم ۳

سر سید هر که می خواهد بگو از من بپرس
زان که من واقف ز حال نیست و هست سیدم ۴

عشق سید در دلم بنشست چون سلطان به تخت
من ز جان برخواستم پیش نشست سیدم ۵

عاشقان مستند از جام شراب عشق او
من به جان جمله سرمستان که مست سیدم ۶

نعمت الله در نظر نقش خیالی می کشد
با چنین نقش خیالی پای بست سیدم ۷