هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از تجربیات و تلاشهای خود در زندگی میگوید. او از سفرها، جستجوها و عشقهایش سخن میگوید و با استفاده از استعارههای زیبا مانند زلف پریشان و ماه، احساسات خود را بیان میکند. در نهایت، او به نام «نعمت الله» اشاره میکند و از کسب نام نیک سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم عمیق در شعر نیاز به درک و تجربه بیشتری از زندگی دارند.
غزل ۱۰۵۹ - من در این ره نیز بوئی برده ام
من در این ره نیز بوئی برده ام
پیش هر رنگی ز بوئی برده ام ۱
گاه جامی گه صراحی آورم
گاه خمی گه سبوئی برده ام ۲
بر و بحر عالمی پیموده ام
آب بسیاری بجوئی برده ام ۳
از سر زلف پریشان بتم
دل خوشم زیرا که موئی برده ام ۴
نسبت رویش به ماهی کرده ام
آبروی ماه روئی برده ام ۵
عقل چون گوئی به چوگانش زدم
این چنین گوئی به هوئی برده ام ۶
نعمت الله را به یاد آورده ام
لاجرم نام نکوئی برده ام ۷
پیش هر رنگی ز بوئی برده ام ۱
گاه جامی گه صراحی آورم
گاه خمی گه سبوئی برده ام ۲
بر و بحر عالمی پیموده ام
آب بسیاری بجوئی برده ام ۳
از سر زلف پریشان بتم
دل خوشم زیرا که موئی برده ام ۴
نسبت رویش به ماهی کرده ام
آبروی ماه روئی برده ام ۵
عقل چون گوئی به چوگانش زدم
این چنین گوئی به هوئی برده ام ۶
نعمت الله را به یاد آورده ام
لاجرم نام نکوئی برده ام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۵۸ - بر در میخانه مست افتاده ام
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶۰ - باز سرمست جام جم شده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
