غزل ۱۰۹۲ - منم که جام می ذوالجلال می نوشم

منم که جام می ذوالجلال می نوشم
همیشه بادهٔ عشق جمال می نوشم ۱

مدام همدم جام شراب عشق ویم
می محبت او بر کمال می نوشم ۲

چو من ز روز ازل مست ورند و قلاشم
عجب مدار که می لایزال می نوشم ۳

بنوش دُردی دردش که نوش جانت باد
که من به عشق چو آب زلال می نوشم ۴

هزار ساغر می نوش می کنم به دمی
هنوز می طلبم بی ملال می نوشم ۵

خیال ماضی و مستقبلم نمی باشد
ز جام عشق می ذوق حال می نوشم ۶

مدام ساقی سرمست نعمت اللهم
به شادی رخ او می حلال می نوشم ۷