هوش مصنوعی:
شاعر در این متن عشق به مینوشی و رندان را بیان میکند و خود را عاشق پیشه و میپرست معرفی مینماید. او از توبه کردن از می پشیمان است و به شعرهای مستانه و عاشقانه میپردازد. در نهایت خود را بنده خدا و پادشاه سلطانها میداند و ساقی بزم میپرستان معرفی میکند.
رده سنی:
18+
محتوا شامل اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.
غزل ۱۱۰۴ - من به جان دوستدار رندانم
من به جان دوستدار رندانم
عاشق روی باده نوشانم ۱
به جز از عاشقی و می خواری
هیچ کار دگر نمی دانم ۲
نوبتی توبه کردم از باده
مدتی شد کز آن پشیمانم ۳
شعر مستانه ای همی گویم
غزلی عاشقانه می خوانم ۴
دُرد دردش مدام می نوشم
یار و همدرد دردمندانم ۵
بندهٔ حضرت خداوندم
پادشاه هزار سلطانم ۶
سید مجلس خراباتم
ساقی بزم می پرستانم ۷
عاشق روی باده نوشانم ۱
به جز از عاشقی و می خواری
هیچ کار دگر نمی دانم ۲
نوبتی توبه کردم از باده
مدتی شد کز آن پشیمانم ۳
شعر مستانه ای همی گویم
غزلی عاشقانه می خوانم ۴
دُرد دردش مدام می نوشم
یار و همدرد دردمندانم ۵
بندهٔ حضرت خداوندم
پادشاه هزار سلطانم ۶
سید مجلس خراباتم
ساقی بزم می پرستانم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۰۳ - علم توحید نیک می دانم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰۵ - مطرب خوش نوای رندانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
