غزل ۱۱۴۴ - مائیم که مظهر صفاتیم

مائیم که مظهر صفاتیم
سر حلقهٔ عارفان ذاتیم ۱

سیاح ولایت قدیمیم
هم ساکن خطهٔ جهاتیم ۲

باقی به بقای ذات عشقیم
ایمن ز حیات و از مماتیم ۳

دانندهٔ سر حرف گوئیم
پرگار وجود کایناتیم ۴

خضریم که رهنمای خلقیم
پروردهٔ چشمهٔ حیاتیم ۵

او بحر محیط ، ما چو موجیم
او نیشکر است و ما نباتیم ۶

ما بندهٔ سیدیم از جان
بیزار ز لات و از مناتیم ۷