هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه به تجربهی عشق الهی و وحدت با معشوق ازلی اشاره دارد. شاعر از سیر و سلوک روحانی، مستی عرفانی و رسیدن به حقیقت وجود سخن میگوید. با استفاده از استعارههایی مانند نور، پرگار، قطره و دریا، خرابات و می، حالتی از فنا در عشق و اتحاد با حق را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از اصطلاحات (مانند خرابات، می) برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح داشته باشد.
غزل ۱۱۵۳ - هر آن نقشی که بر دیده کشیدیم
هر آن نقشی که بر دیده کشیدیم
به جز نور جمال او ندیدیم ۱
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم ۲
چو قطره غرق بحر عشق گشتیم
محیطی را به یک دم در کشیدیم ۳
خراباتست و ما مست و خرابیم
ز هر خم مئی جامی چشیدیم ۴
به عالم نعمت الله را نمودیم
از آن دم روح در مَردم دمیدیم ۵
به جز نور جمال او ندیدیم ۱
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم ۲
چو قطره غرق بحر عشق گشتیم
محیطی را به یک دم در کشیدیم ۳
خراباتست و ما مست و خرابیم
ز هر خم مئی جامی چشیدیم ۴
به عالم نعمت الله را نمودیم
از آن دم روح در مَردم دمیدیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۵۲ - بیا تا با تو ما همباز گردیم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۵۴ - تا مجرد از دل و از جان شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
