غزل ۱۱۶۰ - گر دست دهد دامن دلبر نگذاریم

گر دست دهد دامن دلبر نگذاریم
سر در قدمش باخته جان را بسپاریم ۱

خیزید که تا گرد خرابات برآئیم
باشد که دمی جام شرابی به کف آریم ۲

گر یک نفسی فوت شود بی می و ساقی
ما آن نفس از عمر عزیزش نشماریم ۳

عشقش نه نگاریست که بر دست توان بست
آن نقش خیالی است که بر دیده نگاریم ۴

درگوشهٔ میخانه حریفان همه جمعند
گر باده ننوشیم در اینجا به چه کاریم ۵

ای واعظ مخمور مده پند به مستان
ما مذهب خود را به حکایت نگذاریم ۶

آن عهد که با سید سرمست ببستیم
تا روز قیامت به همان عهد و قراریم ۷