هوش مصنوعی: این متن عرفانی و شاعرانه، بیانگر حالت‌های عاشقانه و روحانی شاعر است که خود را مست عشق، آئینه‌ی ضمیر روشن، و بخشی از کاینات می‌داند. او از وحدت وجود، عشق الهی، و رهایی از خود سخن می‌گوید و مخاطب را به درک رموز عرفانی دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۱۱۶۳ - ما عاشق چشم مست یاریم

ما عاشق چشم مست یاریم
آشفتهٔ زلف بیقراریم ۱

سرمست می الست عشقیم
شوریدهٔ چشم پر خماریم ۲

آئینهٔ روشن ضمیریم
خورشید منیر بی غباریم ۳

پرگار وجود کایناتیم
هر چند که نقطه را نگاریم ۴

هر دم که نفس ز خود برآریم
جانی به جهانیان سپاریم ۵

در هر دو جهان یکیست موجود
باقی همه صورت نگاریم ۶

یک باده و صد هزار جام است
ما جمله یکیم اگر هزاریم ۷

سیمرغ هوای قاف قربیم
شهباز فضای برج یاریم ۸

دُریم و لیک در محیطیم
بحریم ولیک درگذاریم ۹

تا واصل ذات عشق گشتیم
در هر صفتی دمی برآریم ۱۰

دریاب رموز نعمت الله
پنهان چه کنیم آشکاریم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۶۲ - نقش خیال رویش بر دیده می نگاریم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۶۴ - دایم به خیال آن نگاریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.