هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر دلدادگی و عشق عمیق شاعر به معشوق است. شاعر همواره در فکر معشوق است و خود را عاشقی مست و بیقرار توصیف میکند. او از درد عشق به عنوان عاملی برای زندهماندن دل یاد میکند و حیات جاودانی را در همراهی با معشوق میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحاتی مانند 'مست' و 'مخمور' ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
غزل ۱۱۶۴ - دایم به خیال آن نگاریم
دایم به خیال آن نگاریم
کاری به جز این دگر نداریم ۱
صاحبنظریم و نقش رویش
بر دیدهٔ دیده می نگاریم ۲
هر دم که ز نقش خود برآئیم
جانی به هوای او سپاریم ۳
ما عاشق مست و عقل مخمور
در صحبت خود کجا گذاریم ۴
خوش درد دلی است در دل ما
دل زنده ز درد بی قراریم ۵
مائیم و حیات جاودانی
با او نفسی دمی برآریم ۶
با عمر عزیز در میانیم
با سید خویش در کناریم ۷
کاری به جز این دگر نداریم ۱
صاحبنظریم و نقش رویش
بر دیدهٔ دیده می نگاریم ۲
هر دم که ز نقش خود برآئیم
جانی به هوای او سپاریم ۳
ما عاشق مست و عقل مخمور
در صحبت خود کجا گذاریم ۴
خوش درد دلی است در دل ما
دل زنده ز درد بی قراریم ۵
مائیم و حیات جاودانی
با او نفسی دمی برآریم ۶
با عمر عزیز در میانیم
با سید خویش در کناریم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۶۳ - ما عاشق چشم مست یاریم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۶۵ - ما به لطف پادشه مستظهریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
