هوش مصنوعی:
این متن بیانگر عشق و مستی معنوی است که در آن شاعر خود را عاشق و معشوق، ساقی و مست، و زنده به حیات جاودان میداند. او از وجود عالم بینیاز است و خود را در بندگی سید (احتمالاً اشاره به امامان یا شخصیتهای مقدس) امیر عاشقان میخواند. متن تأکید بر عشق الهی و خودشناسی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۱۱۶۶ - ما عاشق رند دلپذیریم
ما عاشق رند دلپذیریم
ما ساقی مست دلپذیریم ۱
معشوق خودیم و عاشق خود
جز دامن عشق خود نگیریم ۲
مستغنیم از وجود عالم
دایم باشیم ما نمیریم ۳
زنده به حیات جاودانیم
تا ظن نبری که ناگزیریم ۴
گر طالب حضرت خدائی
ما را بطلب که ناگزیریم ۵
این طرفه که ما محب خویشیم
محبوب بسی جوان و پیریم ۶
از دولت بندگی سید
بر جملهٔ عاشقان امیریم ۷
ما ساقی مست دلپذیریم ۱
معشوق خودیم و عاشق خود
جز دامن عشق خود نگیریم ۲
مستغنیم از وجود عالم
دایم باشیم ما نمیریم ۳
زنده به حیات جاودانیم
تا ظن نبری که ناگزیریم ۴
گر طالب حضرت خدائی
ما را بطلب که ناگزیریم ۵
این طرفه که ما محب خویشیم
محبوب بسی جوان و پیریم ۶
از دولت بندگی سید
بر جملهٔ عاشقان امیریم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۶۵ - ما به لطف پادشه مستظهریم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۶۷ - ما خراباتیان جان بازیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
