هوش مصنوعی: این متن عرفانی بیانگر تجربه‌های روحانی و عاشقانه‌ی اهل دل است. شاعر از دیدار معشوق، عشق الهی، و تأثیرات روحبخش آن سخن می‌گوید. او خود را عاشق مست و وابسته به ساقی (نماد خدا یا مرشد) می‌داند و از تأثیر زندگی‌بخش عشق و وصال معشوق می‌گوید. همچنین، تأکید دارد که او و اهل دل، سلطان اقلیم دل هستند و از ازل مقام روحانی داشته‌اند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و انتزاعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی مفاهیم مانند عشق الهی و تجربه‌های روحانی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

غزل ۱۱۷۷ - یک نظر از اهل دل تا دیده ایم

یک نظر از اهل دل تا دیده ایم
نزد مردم همچو نور دیده ایم ۱

در خیال دیدن او روز و شب
همچو دیده سو به سو گردیده ایم ۲

عاشق مستیم و با ساقی حریف
می ز جام عشق او نوشیده ایم ۳

از دم ما مرده ، دل زنده شود
تا لب عیسی جان بوسیده ایم ۴

ذوق بلبل از نوای ما بُود
زانکه ما گل از وصالش چیده ایم ۵

تا ابد سلطان اقلیم دلیم
خلعت از روز ازل پوشیده ایم ۶

سید ما در نظر چون آینه است
ما در این آئینه خود را دیده ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۷۶ - تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۷۸ - تا خیال روی او در آب دیده دیده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.