غزل ۱۲۰۲ - به سر خواجه که ما مستانیم

به سر خواجه که ما مستانیم
غیر می هر چه دهی نستانیم ۱

داستان همه عالم مائیم
دست ما گیر کز آن دستانیم ۲

در خرابات مغان مست وخراب
ساقی مجلس سر مستانیم ۳

دل و دلدار خودیم و می و جام
جان و جانانه و این وآنیم ۴

مطرب خوش نفس عشاقیم
عاشقانه غزلی می خوانیم ۵

حالت ما دگر و ما دگریم
خدمتش زاهد و ما رندانیم ۶

نعمت الله نهاده خوانی
قدمی نه که همه مهمانیم ۷