هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر وحدت وجود و عشق الهی است. شاعر خود را در ظاهر جسم و در باطن جان میداند، تأکید میکند که جز خدا را نمیشناسد و مسلمان و مومن است. او از عشق، معشوق و عاشق سخن میگوید و خود را بندهٔ سید خرابات و ساقی مست بزم رندان میخواند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۱۲۰۵ - ظاهراً جسم و باطناً جانیم
ظاهراً جسم و باطناً جانیم
آخراً این و اولاً آنیم ۱
سخن غیر او مگو با ما
زان که ما غیر او نمی دانیم ۲
وحده لاشریک له گوئیم
مومن و صادق و مسلمانیم ۳
اسم اعظم که جامع اسماست
حافظانه به ذوق می خوانیم ۴
عشق و معشوق و عاشق خویشیم
دل و دلدار و جان و جانانیم ۵
کنج دل گنجخانهٔ عشق است
نقد این گنج و کُنج ویرانیم ۶
بندهٔ سید خراباتیم
ساقی مست بزم رندانیم ۷
آخراً این و اولاً آنیم ۱
سخن غیر او مگو با ما
زان که ما غیر او نمی دانیم ۲
وحده لاشریک له گوئیم
مومن و صادق و مسلمانیم ۳
اسم اعظم که جامع اسماست
حافظانه به ذوق می خوانیم ۴
عشق و معشوق و عاشق خویشیم
دل و دلدار و جان و جانانیم ۵
کنج دل گنجخانهٔ عشق است
نقد این گنج و کُنج ویرانیم ۶
بندهٔ سید خراباتیم
ساقی مست بزم رندانیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۰۴ - مستیم و خرابیم و گرفتار فلانیم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰۶ - ما ساقی سرمست خرابات جهانیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.