هوش مصنوعی:
این متن به بیان هویت و جایگاه معنوی و عرفانی گوینده میپردازد. او خود را گوهری از دریای بیپایان، پرتوی از نور خداوند، آینهای از جمال الهی و خط وحدت میداند. گاهی در خیال یار است و گاهی در وصال با او. با وجود تشنگی برای وصال، در زلال عشق غرق است و با یاد روی سید از هر خیالی در امان است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۱۸ - ما گوهر بحر لایزالیم
ما گوهر بحر لایزالیم
ما پرتو نور ذوالجلالیم ۱
گه نقش خیال یار داریم
گه آینه ایم و گه جمالیم ۲
مائیم مثال خط وحدت
ما عین مثال بی مثالیم ۳
خورشید سپهر جم و جانیم
گاهی قمریم و گه هلالیم ۴
هم سیر کنان به کوی هجریم
هم ساکن خلوت وصالیم ۵
ما تشنهٔ آن لب حیاتیم
وین طرفه که غرقهٔ زلالیم ۶
با نقش خیال روی سید
ایمن ز خیال هر خیالیم ۷
ما پرتو نور ذوالجلالیم ۱
گه نقش خیال یار داریم
گه آینه ایم و گه جمالیم ۲
مائیم مثال خط وحدت
ما عین مثال بی مثالیم ۳
خورشید سپهر جم و جانیم
گاهی قمریم و گه هلالیم ۴
هم سیر کنان به کوی هجریم
هم ساکن خلوت وصالیم ۵
ما تشنهٔ آن لب حیاتیم
وین طرفه که غرقهٔ زلالیم ۶
با نقش خیال روی سید
ایمن ز خیال هر خیالیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۱۷ - ما گدایان حضرت شاهیم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۱۹ - فارغیم از ملک عالم فارغیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.