هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رهایی از دنیا و دغدغههای آن سخن میگوید و عشق را تنها موضوع ارزشمند میداند. او با نوشیدن جام می و همنشینی با عاشقان در خرابات مغان، خود را فارغ از همهچیز توصیف میکند و تنها به عشق و همدمی با جام و ساقی دلخوش کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (بهعنوان نماد عرفانی) ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد تا سوءبرداشت نشود.
غزل ۱۲۱۹ - فارغیم از ملک عالم فارغیم
فارغیم از ملک عالم فارغیم
جام می نوشیم و از جم فارغیم ۱
در خرابات مغان با عاشقان
خوش نشسته شاد و خرم فارغیم ۲
جز حدیث عشق او با ما مگو
زان که ما از این و آن هم فارغیم ۳
اسم اعظم خوانده ایم از لوح دل
از حروف اسم اعظم فارغیم ۴
همدم جامیم و با ساقی حریف
غیر از این همدم ز همدم فارغیم ۵
نعمت الله داده اند ما را تمام
فارغیم از بیش و از کم فارغیم ۶
جام می نوشیم و از جم فارغیم ۱
در خرابات مغان با عاشقان
خوش نشسته شاد و خرم فارغیم ۲
جز حدیث عشق او با ما مگو
زان که ما از این و آن هم فارغیم ۳
اسم اعظم خوانده ایم از لوح دل
از حروف اسم اعظم فارغیم ۴
همدم جامیم و با ساقی حریف
غیر از این همدم ز همدم فارغیم ۵
نعمت الله داده اند ما را تمام
فارغیم از بیش و از کم فارغیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۱۸ - ما گوهر بحر لایزالیم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۲۰ - ما عاشق چشم مست عشقیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
