غزل ۱۲۳۲ - جانم فدای جان تو ای جان و ای جانان من

جانم فدای جان تو ای جان و ای جانان من
کفر منست آن زلف تو هم روی تو ایمان من ۱

آمد هوای زلف تو ایمان من خندان شده
هر بلبلی برده گلی از گلشن و بستان من ۲

من در میان با تو خوشم تو در کنار من خوشی
موئی نگنجد در میان ، من آن تو تو آن من ۳

رندان بزم خاص من هستند با ساقی حریف
خمخانه در جوش آمده از مستی مستان من ۴

صاحبنظر دانی که کیست یاری که باشد اهل دل
گنج محبت یافته کنج دل ویران من ۵

از دولت سلطان خود من در ولایت حاکمم
هر کس کجا دستان کند با رستم دستان من ۶

تو سیدی من بنده ام تو خواجه ای و من غلام
دعوی عشقت گر کنم سید بود برهان من ۷