غزل ۱۲۳۶ - در چشم من آن نور است ای نور دو چشم من

در چشم من آن نور است ای نور دو چشم من
او ناظر و منظور است ای نور دو چشم من ۱

در خلوت میخانه بزمی است ملوکانه
هم جنت و هم حور است ای نور دو چشم من ۲

بر دار فنا رفتن سردار بقا بودن
آن منصب منصور است ای نور دو چشم من ۳

آن دلبر هر جائی از غایت پیدائی
گویند که مستور است ای نور دو چشم من ۴

شخصی که خیال غیر در خاطر او گنجد
از مذهب ما دور است ای نور دو چشم من ۵

گر منکر میخواران انکار کند ما را
بگذار که معذور است ای نور دو چشم من ۶

رندی که به سرمستی سر حلقهٔ مستان است
آن سید مشهور است ای نور دو چشم من ۷