غزل ۱۲۳۸ - به نور طلعت او گشته چشم ما روشن

به نور طلعت او گشته چشم ما روشن
نموده در نظر نور کبریا روشن ۱

نگاه کردم و دیدم به نور او او را
به نور او بنگر تا شود تو را روشن ۲

فروغ نور جمالش که شمع انجمن است
چراغ مجلس ما کرده حالیا روشن ۳

اگر نه نور جمالش به ما نماید رو
جمال شه که نماید به هر گدا روشن ۴

ندیده دیدهٔ بیگانه زان که تاریک است
ولی ببین که شده چشم آشنا روشن ۵

گرفته جام می و مست آمده در بزم
به ما نموده در آن جام می لقا روشن ۶

همیشه در نظرم نور نعمت الله است
نگر به دیدهٔ ما نور چشم ما روشن ۷