غزل ۱۲۳۹ - اگر نه نور او بودی نبودی چشم ما روشن

اگر نه نور او بودی نبودی چشم ما روشن
و گر نه او نمودی رو که بنمودی خدا روشن ۱

به ما آئینه ای بخشید و روی او در آن پیدا
به ما نوری عطا فرمود از آن شد چشم ما روشن ۲

سخن از دی و از فردا مگو امروز خود فردا
خوشی بر چشم ما بنشین ببینش حالیا روشن ۳

شب تاریک هجرانش به روز آور که وصل او
شب ، روشن کند چون روز سازد چشم ما روشن ۴

چراغ خلوت دیده ز شمع شکر برافروزی
ببینی نور چشم ما درین خلوتسرا روشن ۵

صفای جام می ما را نماید ساقی باقی
بگیر این جام می از ما که تا گردد تو را روشن ۶

دو چشم روشن سید نماید نعمت الله را
به نور او توان دیدن جمال کبریا روشن ۷