هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عرفانی و عاشقانه است که به ستایش معشوق (احتمالاً معنوی یا الهی) میپردازد. شاعر از نور، جمال و کمال معشوق سخن میگوید و تأثیر آن را بر جان و دل خود توصیف میکند. در ابیات پایانی، شاعر به وحدت وجود اشاره میکند و معشوق را با خداوند یکی میداند.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مضامین عرفانی و معنوی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند وحدت وجود نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۴۰ - ای به روی تو دیده ها روشن
ای به روی تو دیده ها روشن
ای به نور تو جان ما روشن ۱
به کمالت زبانها گویا
به جمال تو چشمها روشن ۲
نور چشم منی از آن شب و روز
من به تو دیده ام تو را روشن ۳
مردم دیده تا به خود بیناست
در همه دیده ام خدا روشن ۴
مهر تو آفتاب جان و دل است
من چو ذره در آن هوا روشن ۵
عشق تو شمع خلوت جان است
دل پروانه زان ضیا روشن ۶
صورت روی خوب سید ماست
نور معنی والضحی روشن ۷
ای به نور تو جان ما روشن ۱
به کمالت زبانها گویا
به جمال تو چشمها روشن ۲
نور چشم منی از آن شب و روز
من به تو دیده ام تو را روشن ۳
مردم دیده تا به خود بیناست
در همه دیده ام خدا روشن ۴
مهر تو آفتاب جان و دل است
من چو ذره در آن هوا روشن ۵
عشق تو شمع خلوت جان است
دل پروانه زان ضیا روشن ۶
صورت روی خوب سید ماست
نور معنی والضحی روشن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۳۹ - اگر نه نور او بودی نبودی چشم ما روشن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴۱ - زاهدان را نرسد غیبت رندان کردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.