هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نعمت الله ولی، شاعر و عارف ایرانی، سرشار از مضامین عشق الهی، وحدت وجود، و شهود باطنی است. شاعر از بیننده میخواهد تا با گشودن دیدهی دل، حقیقت واحد را در همهی موجودات ببیند و با فنا شدن در دریای عشق، به وحدت برسد. اشارههایی به مستی عرفانی، آینهی حق، و خرابات به عنوان محل وصال نیز در شعر دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات مانند 'خرابات' و 'مستی' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح داشته باشد.
غزل ۱۲۴۸ - نور او در دیدهٔ بینا ببین
نور او در دیدهٔ بینا ببین
آن یکی در هر یکی پیدا ببین ۱
آبی از جام حبابی نوش کن
عین ما را هم به عین ما ببین ۲
ای که می گوئی که آنجا بینمش
دیده را بگشا بیا اینجا ببین ۳
بر لب دریاچه می گردی مدام
غرقهٔ دریا شو و دریا ببین ۴
آینه گر صد ببینی ور هزار
در همه یکتای بی همتا ببین ۵
در سرم سودای زلف او فتاد
حال این سودائی شیدا ببین ۶
نعمت الله را اگر خواهی بیا
در خرابات مغان ما را ببین ۷
آن یکی در هر یکی پیدا ببین ۱
آبی از جام حبابی نوش کن
عین ما را هم به عین ما ببین ۲
ای که می گوئی که آنجا بینمش
دیده را بگشا بیا اینجا ببین ۳
بر لب دریاچه می گردی مدام
غرقهٔ دریا شو و دریا ببین ۴
آینه گر صد ببینی ور هزار
در همه یکتای بی همتا ببین ۵
در سرم سودای زلف او فتاد
حال این سودائی شیدا ببین ۶
نعمت الله را اگر خواهی بیا
در خرابات مغان ما را ببین ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۴۷ - هرچه بینی در میان انجمن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴۹ - موج دریا را به عین ما ببین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.