غزل ۱۲۵۶ - هرچه بینی به نور او می بین

هرچه بینی به نور او می بین
بلکه او را به او نکو می بین ۱

نظری کن در آینه بنگر
خود و معشوق روبرو می بین ۲

زلف محبوب را به دست آور
زلف بگشا و مو به مو می بین ۳

خوش درین بحر ما در آ با ما
آب می جو و سو به سو می بین ۴

یکی اندر یکی ، یکی باشد
گرتو احول شدی به دو می بین ۵

در خرابات عشق مستانه
جام می نوش و هم سبو می بین ۶

غیر او نیست سید و بنده
سید و بنده را به او می بین ۷