هوش مصنوعی:
متن بالا دعوتی است به سوی عشق و رهایی از عقل و تعلقات دنیوی. شاعر از مخاطب میخواهد تا به جمع آنان بپیوندد، تشنگیاش را در دریای عشق فرو نشاند و از قید عقل رها شود. این متن بر اهمیت عشق الهی و رسیدن به حقیقت از طریق رها کردن تعلقات دنیوی تأکید دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رها کردن عقل و مستی معنوی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا گمراهکننده باشد.
غزل ۱۲۵۹ - آب می جوئی بیا با ما نشین
آب می جوئی بیا با ما نشین
تشنه ای با ما درین دریا نشین ۱
خیز دستی برفشان پائی بکوب
آنگهی مستانه خوش اینجا نشین ۲
چون در آمد عشق عقل از جا برفت
پست شد آن خواجهٔ بالا نشین ۳
خط موهوم است عالم طرح کن
بر سریر سر او ادنی نشین ۴
بحری ای باید درین دریای ما
خود کی آید سوی ما صحرانشین ۵
عقل را از در بران گر عاشقی
پیش آن معشوق بی همتا نشنین ۶
نعمت الله را ببین در عین ما
عارفانه خوش بیا با ما نشین ۷
تشنه ای با ما درین دریا نشین ۱
خیز دستی برفشان پائی بکوب
آنگهی مستانه خوش اینجا نشین ۲
چون در آمد عشق عقل از جا برفت
پست شد آن خواجهٔ بالا نشین ۳
خط موهوم است عالم طرح کن
بر سریر سر او ادنی نشین ۴
بحری ای باید درین دریای ما
خود کی آید سوی ما صحرانشین ۵
عقل را از در بران گر عاشقی
پیش آن معشوق بی همتا نشنین ۶
نعمت الله را ببین در عین ما
عارفانه خوش بیا با ما نشین ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۵۸ - نور رویش به چشم او می بین
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶۰ - ذوق ما داری بیا با ما نشین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
