هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و عاشقانه است که مخاطب را به نگاه عمیق به درون، رها کردن تعلقات دنیوی، عشق ورزیدن و رسیدن به کمال دعوت میکند. شاعر از مخاطب میخواهد تا با نگاهی عارفانه به هستی بنگرد، در بزم عاشقان حاضر شود و به سفر روحانی در عالم نیستی بپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رها کردن تعلقات دنیوی و سفر روحانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۱۲۸۷ - در چشم پر آب ما نظر کن
در چشم پر آب ما نظر کن
هر سو برو و ز ما خبر کن ۱
سودای میان تهی چه داری
رندانه بیا ز سر به در کن ۲
خاک کف پای عاشقان شو
خود را به کمال معتبر کن ۳
گر می خواهی بهشت جاوید
مستانه به بزم ما گذر کن ۴
هستی بگذار عارفانه
در عالم نیستی سفر کن ۵
جامی ز حباب پر کن از آب
با ما تو حدیث بحر و بر کن ۶
بنگر تو جمال نعمت الله
در جام جهان نما نظر کن ۷
هر سو برو و ز ما خبر کن ۱
سودای میان تهی چه داری
رندانه بیا ز سر به در کن ۲
خاک کف پای عاشقان شو
خود را به کمال معتبر کن ۳
گر می خواهی بهشت جاوید
مستانه به بزم ما گذر کن ۴
هستی بگذار عارفانه
در عالم نیستی سفر کن ۵
جامی ز حباب پر کن از آب
با ما تو حدیث بحر و بر کن ۶
بنگر تو جمال نعمت الله
در جام جهان نما نظر کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۸۶ - ای دل ز جهان ، جهان گذر کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸۸ - ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
