هوش مصنوعی: این متن به توصیف حال و هوای مستی و عشق الهی می‌پردازد. شاعر از صفا و ذوقی که از خداوند گرفته سخن می‌گوید و خود و یاران را رندان مست و لاابالی می‌خواند که در عالم معنی عین عشق هستند. او از درد عشق و مستی در خرابات یاد می‌کند و اشاره می‌کند که حتی شاهان جهان در برابر عشق، گدایان مجلس او هستند.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای مانند مستی معنوی و عشق الهی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رندی و لاابالی‌گری ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

غزل ۱۲۹۲ - در صحبت ما همه صفاین

در صحبت ما همه صفاین
ما را همه ذوق از خداین ۱

تا روز صفا و ذوق مستی است
کامشب یاران حریف ماین ۲

رندان مستند و لاابالی
مستانه سرود می سراین ۳

در عالم معنی عین عشقیم
هر چند که صورتاً جداین ۴

با دُردی درد عشق صافیم
رندان همه ایمن از دواین ۵

مطرب سخنم چو خوش سراید
در پاش سران همه سراین ۶

گوئی عشقش بلای جان است
می کش دایم که خوش بلاین ۷

مستیم و خراب در خرابات
رندی که میش اوی کجاین ۸

شاهان جهان به دولت عشق
در مجلس سیدم گداین ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۱ - دور شو ای عقل نادانی مکن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۳ - دردمندیم و از دوا ایمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.