غزل ۱۲۹۳ - دردمندیم و از دوا ایمن

دردمندیم و از دوا ایمن
بینوائیم وز نوا ایمن ۱

در خرابات خلوتی داریم
خوش نشسته در این سرا ایمن ۲

به خدا هر که باشد او باقی
همچو ما گردد از فنا ایمن ۳

هر که خواهی و هر که بینی بود
یار ما باشد و ز ما ایمن ۴

قدمی نه در آ به میخانه
تا که گردی چو اولیا ایمن ۵

باش ایمن ز خوف بیگانه
بنشین پیش آشنا ایمن ۶

بندهٔ سید خراباتی
رند مستیم و از شما ایمن ۷