هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به بیان احساسات عمیق عاشقانه، طلب حضور معشوق، و ارزشهای معنوی مانند عشق و فداکاری میپردازد. شاعر از عناصر طبیعت و نمادهای عرفانی مانند میخانه و صومعه برای انتقال مفاهیم عمیق استفاده میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند میخانه و صومعه نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارند.
غزل ۱۲۹۴ - حال من از آن نرگس مستانه طلب کن
حال من از آن نرگس مستانه طلب کن
راز دلم از سنبل جانانه طلب کن ۱
در صومعه باری نتوان یافت حضوری
ای یار حضور از در میخانه طلب کن ۲
آن چیز که از عالم صدساله ندیدی
از یک نظر عاشق دیوان طلب کن ۳
در کنج دلم گنج غم عشق دفین است
گنج ار طلبی در دل ویرانه طلب کن ۴
جان باختن از عاشق بیدل طلب ای دوست
مردانگی از مردم مردانه طلب کن ۵
سوز دل دلسوختهٔ آتش عشقش
در سینهٔ شمع و دل پروانه طلب کن ۶
چون مردمک دیدهٔ دریا دل سید
در دیدهٔ ما در شو و دردانه طلب کن ۷
راز دلم از سنبل جانانه طلب کن ۱
در صومعه باری نتوان یافت حضوری
ای یار حضور از در میخانه طلب کن ۲
آن چیز که از عالم صدساله ندیدی
از یک نظر عاشق دیوان طلب کن ۳
در کنج دلم گنج غم عشق دفین است
گنج ار طلبی در دل ویرانه طلب کن ۴
جان باختن از عاشق بیدل طلب ای دوست
مردانگی از مردم مردانه طلب کن ۵
سوز دل دلسوختهٔ آتش عشقش
در سینهٔ شمع و دل پروانه طلب کن ۶
چون مردمک دیدهٔ دریا دل سید
در دیدهٔ ما در شو و دردانه طلب کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۳ - دردمندیم و از دوا ایمن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۵ - عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
