هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی-عاشقانه است که از مخاطب میخواهد تا با گوش دادن به پندهای عاشقانه، در مسیر فنا و عشق الهی قدم بگذارد. شاعر از مفاهیمی مانند خرابات، می، دلبر و عشق استفاده کرده تا به تجربهای روحانی و سرمستی معنوی اشاره کند. در پایان، از مطرب و ساقی میخواهد تا با موسیقی و شراب، عشاق را به وجد آورند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مصرف شراب و مفاهیم بالغانهتر عشق، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسبتر میکند.
غزل ۱۲۹۵ - عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
در خرابات فنا جام بلا را نوش کن ۱
سرخوشانه پای کوبان از در خلوت در آ
دست دل با دلبر سرمست در آغوش کن ۲
ذوق سرمستی اگر داری در آ در میکده
آتشی درخوردن و چون خم می خوش جوش کن ۳
زاهدی گر گویدت از باده نوشی توبه کن
جرعه ای در کام جانش ریز گو خاموش کن ۴
پادشاه عشق خوش در غارت ملک دلست
گر تو را عشقست جان ، دل فدای اوش کن ۵
مطربا قولی بگو عشاق را خوشوقت ساز
ساقیا جامی بیار و عالمی مدهوش کن ۶
نعمت الله این سخن از ذوق می گوید به تو
ذوق اگر داری بیا و عاشقانه گوش کن ۷
در خرابات فنا جام بلا را نوش کن ۱
سرخوشانه پای کوبان از در خلوت در آ
دست دل با دلبر سرمست در آغوش کن ۲
ذوق سرمستی اگر داری در آ در میکده
آتشی درخوردن و چون خم می خوش جوش کن ۳
زاهدی گر گویدت از باده نوشی توبه کن
جرعه ای در کام جانش ریز گو خاموش کن ۴
پادشاه عشق خوش در غارت ملک دلست
گر تو را عشقست جان ، دل فدای اوش کن ۵
مطربا قولی بگو عشاق را خوشوقت ساز
ساقیا جامی بیار و عالمی مدهوش کن ۶
نعمت الله این سخن از ذوق می گوید به تو
ذوق اگر داری بیا و عاشقانه گوش کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۴ - حال من از آن نرگس مستانه طلب کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۶ - ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
