هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به رهایی از بیگانگی، نوشیدن درد به ذوق، پیوستن به بحر عرفان، و وفاداری به عهد دعوت میکند. همچنین، بر پادشاهی از طریق بندگی، نظارهٔ خدا در مظاهر جهان، و زندگی رندانه و بیریا تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تجربهی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۲۹۶ - ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
دُردی به ذوق می نوش درد دلت دوا کن ۱
در بحر ما قدم نه با ما دمی برآور
آب حیات ما نوش میلی به سوی ما کن ۲
خواهی که پادشاهی یابی چو بندگانش
بر درگه کریمان در یوزه چون گدا کن ۳
داری هوا که گردی سردار بر در او
در پای دار سر نه هم ترک دو سرا کن ۴
هر مظهری که بینی جام جهان نمائیست
مظهر در او هویداست نظّارهٔ خدا کن ۵
جام شراب می نوش شادی روی رندان
مستانه این چنین کار بی روی و بی ریا کن ۶
با سید خرابات رندانه عهد بستی
مشکن تو عهد خود را آن عهد را وفا کن ۷
دُردی به ذوق می نوش درد دلت دوا کن ۱
در بحر ما قدم نه با ما دمی برآور
آب حیات ما نوش میلی به سوی ما کن ۲
خواهی که پادشاهی یابی چو بندگانش
بر درگه کریمان در یوزه چون گدا کن ۳
داری هوا که گردی سردار بر در او
در پای دار سر نه هم ترک دو سرا کن ۴
هر مظهری که بینی جام جهان نمائیست
مظهر در او هویداست نظّارهٔ خدا کن ۵
جام شراب می نوش شادی روی رندان
مستانه این چنین کار بی روی و بی ریا کن ۶
با سید خرابات رندانه عهد بستی
مشکن تو عهد خود را آن عهد را وفا کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۵ - عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۷ - فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.