هوش مصنوعی: این شعر از نعمت الله یزدی، شاعر ایرانی، بر اهمیت استفاده از فرصت‌ها، قدردانی از نعمت‌ها و حفظ روابط ارزشمند تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که فرصت‌ها را از دست ندهید، از لطف دیگران سپاسگزار باشید، دوستان قدیمی را حفظ کنید و از نعمت‌های زندگی لذت ببرید.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در شعر برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد.

غزل ۱۲۹۷ - فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن

فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن
بشنو نصیحتی و نصیحت رها مکن ۱

رندی که از کرم به تو جام شراب داد
شکرش بگو به صدق و کریمت رها مکن ۲

گفتی که می روم به سوی کوی می فروش
این نیتی خوش است عزیمت رها مکن ۳

دُر یتیم اگر به کف آری نگاهدار
خوش گوهریست دُر یتیمت رها مکن ۴

یار قدیم خویش نگه دار جاودان
با او بساز و یار قدیمت رها مکن ۵

بنده ندیم حضرت سلطان عالمست
ای شاه روزگار ندیمت رها مکن ۶

دریاب نعمت الله و با او دمی برآر
خوش نعمت خوشیست نعیمت رها مکن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۶ - ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۸ - با همه این سخن توان گفتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.