غزل ۱۳۰۶ - بیا ساقی بده جامی که جان من فدای تو

بیا ساقی بده جامی که جان من فدای تو
سر سودائی عاشق فدای خاک پای تو ۱

تو سرمستی و من مخمور طبیبی تو و من رنجور
تو سلطان خراباتی و من رند گدای تو ۲

ز ساز مطرب عشقت جهانی ذوق می یابد
نوای عالمی بخشد نوای بی نوای تو ۳

خیال نقش رویت را چو من در خواب خوش بینم
روا باشد اگر سازم درون دیده جای تو ۴

چو بلبل زار می نالم گل وصل تو می جویم
چو غنچه با دل پر خون همی جویم هوای تو ۵

برو سید مجو درمان که کارت از دوا بگذشت
به غیر از دُردی درت نباشد خود دوای او ۶