هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر دلدادگی و عشق عمیق شاعر به معشوق است. شاعر تأکید میکند که معشوق را در دیده خود دیده و او را بر همه گزیده است. همچنین، از مهمان شدن معشوق در زندگی خود و سرمستی ناشی از این عشق سخن میگوید.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق ترجیحاً برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۱۳۱۰ - در دیده توئی و دیده ام تو
در دیده توئی و دیده ام تو
در دیده مشو که دیده ام تو ۱
از من تو کناره کی توانی
چون درکش خود کشیده ام تو ۲
هر کس یاری گزید ای دوست
من بر همگان گزیده ام تو ۳
سرمستم و جام باده بر دست
مهمان من و رسیده ام تو ۴
ای نور دو چشم نعمت الله
در دیده توئی و دیده ام تو ۵
در دیده مشو که دیده ام تو ۱
از من تو کناره کی توانی
چون درکش خود کشیده ام تو ۲
هر کس یاری گزید ای دوست
من بر همگان گزیده ام تو ۳
سرمستم و جام باده بر دست
مهمان من و رسیده ام تو ۴
ای نور دو چشم نعمت الله
در دیده توئی و دیده ام تو ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۰۹ - ز سودای سر زلفت پریشانم به جان تو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۱ - دل ز جان برگیر و جانان را بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
