هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی است که از مخاطب می‌خواهد به دنبال حقیقت و یگانگی بگردد، از تعلقات دنیوی دست بکشد و در جستجوی عشق و معرفت الهی باشد. شاعر از مفاهیمی مانند رندی، مستی، خرابات، و عشق الهی استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحاتی مانند 'رند مستی' و 'خرابات' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۱۳۲۳ - آبرو جوئی بیا از ما بجو

آبرو جوئی بیا از ما بجو
دل به دریا ده بیا دریا بجو ۱

دو جهان بگذار تا یکتا شوی
آنگهی یکتای بی همتا بجو ۲

رند مستی گر همی خواهی بیا
در خرابات مغان ما را بجو ۳

دیده بگشا نور چشم ما نگر
عین ما در دیدهٔ بینا بجو ۴

ما به دست زلف او دادیم دل
در سر ما مایهٔ سودا بجو ۵

در عدم ما را حضوری بس خوش است
گر حضوری بایدت آنجا بجو ۶

هر چه می بینی از او دارد نصیب
نعمت الله از همه اشیا بجو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۲۲ - گوهر دُر یتیم از ما بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۴ - ای دل گشایشی ز در عاشقان بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.