هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی است که از مخاطب میخواهد به دنبال حقیقت و یگانگی بگردد، از تعلقات دنیوی دست بکشد و در جستجوی عشق و معرفت الهی باشد. شاعر از مفاهیمی مانند رندی، مستی، خرابات، و عشق الهی استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحاتی مانند 'رند مستی' و 'خرابات' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۳۲۳ - آبرو جوئی بیا از ما بجو
آبرو جوئی بیا از ما بجو
دل به دریا ده بیا دریا بجو ۱
دو جهان بگذار تا یکتا شوی
آنگهی یکتای بی همتا بجو ۲
رند مستی گر همی خواهی بیا
در خرابات مغان ما را بجو ۳
دیده بگشا نور چشم ما نگر
عین ما در دیدهٔ بینا بجو ۴
ما به دست زلف او دادیم دل
در سر ما مایهٔ سودا بجو ۵
در عدم ما را حضوری بس خوش است
گر حضوری بایدت آنجا بجو ۶
هر چه می بینی از او دارد نصیب
نعمت الله از همه اشیا بجو ۷
دل به دریا ده بیا دریا بجو ۱
دو جهان بگذار تا یکتا شوی
آنگهی یکتای بی همتا بجو ۲
رند مستی گر همی خواهی بیا
در خرابات مغان ما را بجو ۳
دیده بگشا نور چشم ما نگر
عین ما در دیدهٔ بینا بجو ۴
ما به دست زلف او دادیم دل
در سر ما مایهٔ سودا بجو ۵
در عدم ما را حضوری بس خوش است
گر حضوری بایدت آنجا بجو ۶
هر چه می بینی از او دارد نصیب
نعمت الله از همه اشیا بجو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۲۲ - گوهر دُر یتیم از ما بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۴ - ای دل گشایشی ز در عاشقان بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.