هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی است که مخاطب را به جستجوی گشایش و آرامش در عشق و صحبت با اهل دل دعوت می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از خود فاصله بگیرد، به خلوت جانانه پناه ببرد و حقیقت را در درون خود جستجو کند. همچنین، تأکید بر عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی از مضامین اصلی این شعر است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

غزل ۱۳۲۴ - ای دل گشایشی ز در عاشقان بجو

ای دل گشایشی ز در عاشقان بجو
آسایشی ز صحبت صاحبدلان بجو ۱

در یوزه ای ز همت مردان حق بکن
بخشایشی ز خدمت این دوستان بجو ۲

پروانه ای ز آتش عشقش بسوز دل
آن لحظه آروزی دل و کام جان بجو ۳

از خود در آ به خلوت جانانه رو خرام
چون بی نشان شدی ز خود آن دم نشان بجو ۴

گر طالب حقیقتی مطلوب نزد تو است
دریاب و آرزوی دل طالبان بجو ۵

ذرات کاینات ز خورشید روی او
روشن شدند ذره به ذره عیان بجو ۶

سید ازین میان و کنارش طلب مکن
پرُتر شو از کنار و برون از میان بجو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۲۳ - آبرو جوئی بیا از ما بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۵ - گنج او در کنج دل ای جان بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.