غزل ۱۳۴۲ - قول ما حق است از حق می شنو

قول ما حق است از حق می شنو
نه مقید بلکه مطلق می شنو ۱

از زبان هر چه آن دارد وجود
گوش کن سرّ انا الحق می شنو ۲

عاشق و معشوق مشتق شد ز عشق
راز این مصدر ز مشتق می شنو ۳

یک زمان با ما درین دریا درآ
حال بحر ما ز زورق می شنو ۴

مجلس رندان ما با رونق است
قصهٔ مستان به رونق می شنو ۵

ما و حق گر عقل گوید گو بگو
من نگویم قول احمق می شنو ۶

گفتهٔ مستانهٔ سید بخوان
از همه اشیا تو صدّق می شنو ۷